Teis é un barrio da cidade de Vigo, situado nas abas do Monte da Guía e do Monte da Madroa.
Trátase duns barrios históricos de Vigo. Teis alóngase dende o comezo da rúa Sanjurjo Badía ata a parroquia de Chapela (xa lindante co concello de Redondela) de oeste a este e dende a beiramar, en Guixar, ata a Travesía de Vigo de norte a sur. O barrio de Teis espállase por uns 5,80 quilómetros cadrados costeiros e ten unha poboación duns 25.000 habitantes.
O barrio artellouse arredor do Mercado de Abastos situado no lugar do Toural e consta dun casco urbano antigo practicamente desaparecido e unha aglomeración urbana caótica e desordenada en torno á avenida de Sanxurxo Badía que divide o barrio en dúas metades.
A súa orografía é ben complicada e está atrapado entre a beiramar e o voluminoso monte de A Madroa. O barrio, deitado nesta estreita franxa, presenta un elevado gradiente de desnivel pois pasa do nivel do mar ós 350 metros de altitude de A Madroa en escasos quilómetros. O Monte de A Guía que descende ata o mar ten 100 metros de altura.
Historia
No barrio de Teis atopáronse restos paleolíticos (bifaces) que datan a presenza de grupos de colleitadores e cazadores no zona. Non obstante, descoñécese exactamente cando se asentou permanentemente a poboación no lugar. Sábese de asentamentos castrexos (romanizados coma o da Guía) e romanos no barrio. Durante os anos 1950, atopáronse restos romanos, entre os que salienta unha prensa de aceite que probablemente pertencía a unha villa romana localizada precisamente nun lugar chamado hoxe en día a Oliveira. Os primeiros datos históricos conservados son de 1145 d.C.
Orixinariamente, Teis foi un barrio de pescadores localizado en Guixar e dende hai estendeuse rapidamente pola faldra do Monte de A Madroa. Pronto o lugar foi ocupado por astaleiros de barcos de madeira e outras manufacturas do mar. Aínda hoxe, malia o avance descontrolado das edificacións, poden atoparse loxas derruidas onde se acubillaban aqueles astaleiros. Son casas e obradoiros construidos durante o século XVIII e XIX. Teis sufriu o embate da flota do lexendario pirata Drake no século XVI e foi asolado.
Progresivamente, Teis foi abranguido por Vigo perdendo toda posibilidade de crecemento autónomo. Converteuse axiña unha barriada obreira e mariñeira. Durante o crecemento da cidade de Vigo ó longo do século XIX e XX, Teis foi o barrio ó que acodían en aluvión os emigrantes procedentes maioritariamente de Ourense e, en menor medida, de León, que chegaban á cidade. Así, por exemplo, en 1914 construíuse o tranvía que unía Teis e Chapela con Vigo, co obxectivo declarado de transportar os traballadores ata Vigo.
No século XX a franxa litoral de Teis foi invadida polos astaleiros entre os que cabe salientar Vulcano, aberto en 1940 e dedicado principalmente á construción de buques pesqueiros. Tamén naceu, na aba do Monte da Guía o arrabal marxinal de Vichita.
Durante un breve período no ano 1936, Teis acadou a condición de concello segregándose do concello de Lavadores. Non obstante, a finais de 1936 foi restituído a Lavadores. Precisamente, Teis, xunto a Lavadores, foron os derradeiros reductos de resistencia ó golpe de estado de 1936, o cal orixinou en ambos barrios unha forte represión que duraría toda a guerra e gran parte da posguerra.
A progresiva proletarización do barrio converteuno en foco das loitas obreiras contra o franquismo. Acosado pola crise de petróleo de 1972 e polo previsible fin do franquismo, xurdiron diversas organizacións de xénese marxista-leninista que se enfrontaron durante contra o réxime. Os GRAPO, Organización Obreira (OO) e outros sindicatos ilegais contaban con afiliados no barrio e influían poderosamente sobre os traballadores do metal. Algúns dos militantes clandestinos coma Moncho Reboiras, Abelardo Collazo e o seu irmán Anxo, Alonso Riveiro ou Xosé González (Pepiño), vivian ou traballaban en Teis. Aberlardo Collazo e Alejandro López Vilas crearon a Asociación Cultural de Teis por eses anos.
Deporte e Ocio
Conta Teis con clubes de fútbol como o CF Teis, A Guía e o Travesía, a parte de outro clubes deportivos, e hasta non fai moito tempo existía un salón de baile chamado Buenos Aires, que tomaba o nome da rúa no que estaba situado, hoxe existe nese local unha carpintería.
Coa chegada da restitución democrática, a loita obreira amainou no seu sentido político. Así e todo, continuou a conflitividade laboral. Os astaleiros de Vigo, e entre eles, Vulcano, sufriron unha dura reconversión ordenada en 1982 polo goberno dirixido polo PSOE. As protestas e manifestacións repetíronse no barrio durante anos. Finalmente, pouco se conseguiu e os asteleiros de Teis foron practicamente desartellados e dende aquela tratan de sobrevivir, pasando épocas mellores e peores.
Todas estas reinvindicacións, tanto durante o franquismo como durante a restauración borbónica, crearon no ánimo dos habitantes de Teis o convencemento de seren un barrio marxinado e esquecido. Esta soterrada conflitividade estoupou violentamente cando o Concello de Vigo ordenou, en contra do parecer dos veciños e de algúns intereses políticos, a instalación dunha planta compactadora de lixo no peirado de Guixar. Era 1994 e pronto o conflito volveuse nunha revolta veciñal que se prolongou durante meses e que provocou unha forte represión policial que espertou nos veciños o recordo de tempos pasados. Finalmente, a revolta desgastou o prestixio do goberno local sobre todo do PSOE e trouxo ó goberno municipal ó PP, partido que prometeu retirar a planta compactadora. Esta promesa nunca se cumpriu.
Infraestruturas e urbanismo
Teis é un exemplo perfecto da peculiar urbanización que sufriu o territorio galego. Malia estar plenamente integrada no casco urbano da cidade máis populosa de Galicia, Teis conserva trazos dunha lonxana orixe rural e mariñeira. A carón da modernas edificacións e de vías públicas tan importantes no territorio como as liñas férreas e as autoestradas A9 e Rande Puxeiros, conviven vivendas unifamiliares, minúsculas explotacións agrarias, leiras e hortas, chalets e descampados. A zona de Guixar, por exemplo, non contaba con sumidoiros ata finais da década dos 1990. Ademais, o barrio, principalmente a rúa Sanjurjo Badía, sufre un intenso tráfico tanto de turismos coma de camións por ser ruta cara a Pontevedra asi como a ubicación de zoas industriais na súa costa (e todo o eixo atlántico). Sanjurjo Badía está considerada unha das rúas máis ruidosas, por mor do tráfico rodado, tanto de Galicia como de España.
Espazos naturais e arquitectónicos
Antes de pasar os espazos naturais é bo destacar o mosteiro das Salesas Reais, sorprendente obra do arquitecto Antonio Palacios.
Teis tamén conta con áreas verdes moi importantes e nalgún caso conservadas nun estado semisalvaxe. No barrio poden visitarse a centenaria carballeira da Guía, o parque da Riouxa deseñado polo arquitecto Ricardo Bofill, o parque da Madroa cun inmenso piñeiral (e exemplos de sobreiras, carballos, bidueiras e castiñeiros), etc. Teis tamén ten algúns dos miradoiros máis fermosos sobre a Ría de Vigo coma a ermida do Monte da Guía, o faro situado no mesmo monte ou o Monte da Madroa.
En cambio, o litoral de Teis está practicamente perdido. Dende mediados dos anos 1990, diversos colectivos reinvindican a recuperación e conservación dos escasos areais que aínda perduran. O resto de litoral de Teis xace baixo recheos e peiraos, principalmente o peirao de Guixar construído a finais dos anos 1980 e actualmente infrautilizado. A única e máis sonada praia do barrio, A Punta, desapareceu a finais de 1990 logo da polémica construción dun paseo marítimo.
Hoxe San Salvador de Teis é unha parroquia do concello de Vigo que limita coas parroquias de Candeán, San Paio, San Xoán Do Monte e Vigo Centro e que pertence ó arciprestado de Vigo-Teis. Ten 6 entidades de poboación e 35 lugares. As súas entidades de poboación son: A Mouta, A Paradela, O Paraixal, A Presa, O Pugariño e Rorís. Teis foi sempre un barrio de marcado carácter obreiro e a súa poboación rolda os 30000 habitantes. Entre os seus maiores atractivos salientan as praias da Lagoa e da Punta. Ademais, dentro de Teis aséntase gran parte do porto comercial de Vigo. As súas festas principais teñen lugar a primeira semana de Agosto: A nosa Dona da Guía (5 de Agosto) e San Salvador de Teis (6 de Agosto).
Mostrando entradas con la etiqueta barrio de Vigo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta barrio de Vigo. Mostrar todas las entradas
domingo, 1 de junio de 2008
Suscribirse a:
Entradas (Atom)